Posts tonen met het label appel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label appel. Alle posts tonen

vrijdag 6 januari 2017

't Is koud!

Ik sta te popelen om al mijn jonge fruitboompjes (netjes ingekuild) een vaste plek in de tuin te geven, maar de felle kou van de afgelopen dagen heeft "de graafwerken" een halt toegeroepen. Meer tijd om eens rond te kijken naar wat ik allemaal (niet) gedaan heb!  

Overal waar ik ga ritselt het tussen de takken en onder de bladeren. Merels schieten voor me uit terwijl ze luid kwetterend hun alarmroep laten horen. De cavias komen om een extra hapje bedelen. Zelfs -6° is niet koud genoeg om het leven hier tegen te houden!

Wel is duidelijk dat de dieren tijdens vorstperiodes elk door mensen verwaarloosd stukje tuin appreciëren: een takkenbos, een verdwaalde emmer, de composthoop, een houtstapel, een ongesnoeide struik... Op zulke plaatsen vinden ze beschutting, overwinteringsplekjes, en met wat geluk een paar onverwachte hapjes...

Een paar ongeoogste appels zijn snoepjes voor de merels

 Zowel vruchten- als insecteneters komen aan hun trekken bij afgevallen fruit
Het zonnebloemzaad is heel gegeerd door allerlei vogeltjes...

Ook zaadhulzen van koolsoorten, radijs en rammenas worden ijverig opengepikt om van de zaadjes te peuzelen


donderdag 5 mei 2016

Eindelijk lente!

De appelaars bloeien, de zon komt erdoor; het is eindelijk lente in België!

vrijdag 25 september 2015

De eerste bewoners

De eerste dieren zijn gearriveerd (buiten de reeds aanwezige mormeltjes: tientallen konijnen, appelwormen, waarschijnlijk een vos - er is alleszins een vossenhol...)!

Zondag kwam Sporty aan, een kwiek caviavrouwtje dat wegmoest bij har vorige eigenaars. Ze verstopt zich als ze geluid hoort, dus ik heb nog geen foto kunnen nemen, maar ze lijkt heel erg op deze cavia:



















We hebben haar een mooi huisje gebouwd in een verplaatsbare ren van 1,3 x 1,3m met een dak erop, en hopelijk vos en marter-vrij...

Gisteren kregen we Knor, een "mini-varken" van "slechts" 100kg. Die moest ook weg bij de eigenaars wegens verhuis en geen plaats meer voor het lieverdje.
Zoals dat gaat met varkens krijste ze verschrikkelijk toen we haar transportkooi in de auto tilden. Ook het uitladen vond ze niet zo leuk.


Maar, dat liefde door de maag gaat was in dit geval ook overduidelijk: Knor viel dadelijk op de afgevallen appels en walnoten aan. We hopen dat ze het hier naar haar zin zal hebben. Voorlopig maakt ze nog angstgeluiden als ik haar dichter dan anderhalve meter nader. Dat zal langzamerhand wel beteren als ze merkt dat alle lekkere hapjes ook uit mijn hand komen...