Homeopathie voor Knor

Vanmorgen toen ik de troep eenden buitenliet, hoorde ik mijn zoon niezen met het geluid van een volwassen man (zo eentje met het de borstkas van een operazanger). Ongelooflijk, wat worden ze toch snel groot, dacht ik nog even. Tot ik Knor in het snotje kreeg en Aliosha opgewonden uitriep: "Mama, Knor niest!"
Aha! Dat was het dus!

En tegelijk "Oei: een varken met een aankomende verkoudheid?"
Behalve dat ze nog een extra baal stro kreeg voor de nacht, heb ik haar ook de homeopathische middeltjes gegeven die we voor onszelf gebruiken: granules van Sabadilla (tegen niezen) en Aconitum napellus (voor verkoudheden veroorzaakt door kou), en 10 druppels Sanogem (c) (aftreksel van populieren- en elzenknoppen op alcohol om het immuunsysteem te versterken). Dat alles verstopt in een toegevouwen sneetje brood. Even was het spannend, maar ja hoor, zoals voorspeld (door mijn broer) was de vreemde geur geen probleem voor Knorretje; hier met die hap!
Hopelijk wordt ze snel weer beter: we houden ze de volgende paar dagen goed in het oog...

Knor is niet langer mensenschuw

Het heeft wat geduurd, maar Knor is handtam geworden! Ze is ook flink getraind door de voorbijgangers op de voetweg en de buren die haar regelmatig naar de poort roepen: als ze komt krijgt ze een lekker hapje toegeworpen. Haar buikje hangt daardoor wat steviger door dan toen ze arriveerde, maar ze geniet van haar sterrenstatus...

Kastanjes

Op een dikke week tijd zijn alle kastanjes gevallen. Vers zijn ze wrang, maar als ze een paar dagen liggen zijn ze lekker zoet. Knor beweegt niet teveel onder de kastanjeboom, misschien prikken de bolsters te hard in haar buik...

Dit is een derde van de oogst (we hebben gesplit met de andere plukkers):

Een bos voor Knor

Stukje van het walnoten-kastanjebos afgezet voor Knor. Wat zou het zijn, zo'n 400 à 500 m2?

Ze loopt kwispelend rond, hier en daar een nootje krakend. Ze lijkt het erg naar haar zin te hebben. Ik word blij alleen van haar te zien rondlopen...

De eerste bewoners

De eerste dieren zijn gearriveerd (buiten de reeds aanwezige mormeltjes: tientallen konijnen, appelwormen, waarschijnlijk een vos - er is alleszins een vossenhol...)!

Zondag kwam Sporty aan, een kwiek caviavrouwtje dat wegmoest bij har vorige eigenaars. Ze verstopt zich als ze geluid hoort, dus ik heb nog geen foto kunnen nemen, maar ze lijkt heel erg op deze cavia:

We hebben haar een mooi huisje gebouwd in een verplaatsbare ren van 1,3 x 1,3m met een dak erop, en hopelijk vos en marter-vrij...

Gisteren kregen we Knor, een "mini-varken" van "slechts" 100kg. Die moest ook weg bij de eigenaars wegens verhuis en geen plaats meer voor het lieverdje.
Zoals dat gaat met varkens krijste ze verschrikkelijk toen we haar transportkooi in de auto tilden. Ook het uitladen vond ze niet zo leuk.

Maar, dat liefde door de maag gaat was in dit geval ook overduidelijk: Knor viel dadelijk op de afgevallen appels en walnoten aan. We hopen dat ze het hier naar haar zin zal hebben. Voorlopig maakt ze nog angstgeluiden als ik haar dichter dan anderhalve meter nader. Dat zal langzamerhand wel beteren als ze merkt dat alle lekkere hapjes ook uit mijn hand komen...