Posts tonen met het label mulch. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mulch. Alle posts tonen

donderdag 1 november 2018

Viva de butternut!


Vandaag al mijn (nog halfgroene) butternut pompoenen geoogst omdat er nachtvorst dreigt. Ik ben redelijk dol op deze zelf geselecteerde variëteit omdat ze ook zonder bestuiving vruchten
maakt. Parthenocarp heet dat met een geleerd woord. Handig in koude zomers of jaren met
weinig insecten. Er zit dan wel helemaal geen zaad in, of een paar platte zaden. Dan moet je
met de hand bestuiven als je zaad wil. Gelukkig kan ik dat!


Slechts een 5-tal geoogste butternuts hebben de karakteristieke zalmrose/beige schilkleur die op
rijpheid duidt, maar verreweg de meerderheid heeft nog groen en witte strepen. Dat gaat problemen
geven voor de bewaarbaarheid (meestal kan ik mijn butternuts zonder problemen tot eind mei
bewaren, ook een gevolg van mijn selectie :-D).
Hoe het komt dat ze nog niet rijp zijn? Andere jaren is dat wel het geval, maar dit jaar, met de
grote droogte zijn de planten tot begin september klein gebleven, en pas eind september maakten
ze volop bloemen.

Van de pompoenen die niet op de hakselhout heuvels stonden is er niet één die de droogte
overleefd heeft. Voor wie nog overtuigd moest worden: mulch werkt! In dit geval een meter mulch!
Ik had voor deze eigenlijk ook geen hoop meer, maar met die warme nazomer
hebben ze hun beste hechtrankje voorgezet en hebben ze alles in sneltempo afgewerkt.

't Is eigenlijk wel triest dat ik alles heb moeten uitdoen, want de planten waren ook nu nog dapper
nieuwe bloemen en jonge vruchtjes aan het maken. De eenden, die gisteren mijn enige overlevende
rode kool vermassacreerd hebben, beginnen nu in hun zoektocht naar sappig groen ook het
pompoenenblad te eten...


Qua hoeveelheid is de oogst goed te noemen: 55 pompoen van 12 planten. 4 of meer per stuk,
daar mag een mens niet van klagen! De allerzwaarste pompoen weegt 3,5 kg, maar er zitten ook
wel een paar kleine tussen (700g) en 5 met grote barsten (door de afwisseling droog nat?) met
meestal een laagje was over. Die kunnen maar beter zo snel mogelijk de pot in!


Al bij al toch 2 kruiwagens vol van 12 planten. Voor variabiliteit zou 20 planten beter zijn. 'k Had er 60 gezaaid... Wel, volgend jaar haal ik het misschien wel!



vrijdag 26 oktober 2018

Het grote karton experiment gaat van start

Dik , echt dik karton gekregen in de motoshop. Zo'n 8mm, en stijf, veel steviger dan kartonnen dozen, zelfs als ze twee- of meerlagig zijn. 'k Ga testen of het voldoende verteert op een winter om erin te kunnen planten in het voorjaar. En anders, ja, dan moeten we nog een jaartje wachten zeker?

Vandaag begonnen met de bodem van één van de swales het dichtst bij de moestuin wat kaal te plukken/harken/snijden. Hierop een laag van dat dik karton gelegd met ca 20 cm overlapping tussen de stukken, en er bovenop een dikke laag houtsnipper mulch van vorig jaar die nu half verteerd is.

Karton gelegd, eerste kruiwagen mulch is gestort.

Half afgewerkt: 2 van de 4 meter.

Afgewerkt
Nu nog wachten op de regen, want als het zo droog blijft gaat het karton niet verteren!

zaterdag 20 oktober 2018

Met nieuwe moed

Ben sinds de 1e kursusdag moestuintuinieren bij Yggdrasil weer volop bezig met tuinplannen. De twee nieuwe moestuinen 680m2 en 511m2 (zie ik het weer te groot?) zijn uitgetekend en worden afgebakend door de binennomheiningen voor de geiten en kippen die Pieter Aerts en co momenteel aan het zetten zijn.

Dé cruciale truuk (behalve het karton en compost om de moestuin te starten) is - denk ik nu - smeerwortel langs de moestuinranden. Massa's mulchmateriaal altijd voorhanden, en het groeit zo dicht zowel boven als ondergronds dat zelfs kweekgras buiten gehouden wordt.

Zal er maar alvast gaan bestellen. Ik hou van die blauwe bloemetjes, of de fel paarse, niet van de flets rose of vuilgele. Effe zoeken of ze die hebben in S. uplandicum. Of de dwergvariëteit is misschien ook leuk, minder geschikt voor mulch weliswaar, maar groenblijvend: dat is toch ook wel tof. En uitzaaiend, LOL.

Image result for symphytum commons
File: Symphytum officinale 002.JPG - Wikimedia Commons

vrijdag 19 augustus 2011

Omheining wordt Voedseltuin

Permacultuur is mijn laatste nieuwe passie. Intelligent design toepassen in huis en tuin. Voorlopig alleen tuin voor mij. In plaats van naar een tropisch paradijs te willen verhuizen het hier en nu waar ik ben beginnen in orde maken. Verantwoordelijkheid nemen voor onderhoud, duurzaamheid, hergebruik, etc.

Mijn eerste timide stapjes in de richting van een meer onderhouds vrije tuin zette ik in mei: een 15cm dikke laag van gemaaid gras op een deel van de groententuin. En toen was het gras op :-D

Wel, dat stuk van de tuin heeft - niet toevallig natuurlijk - forse ajuinen (5 keer zo groot als die zonder mulch)
vers uit de grond... gemulchte ajuinen onder

 
Het heeft ook pompoenplanten (Butternuts) die 20 keer zo groot zijn als de niet gemulchte, en met meer en VEEL grotere vruchten.

Mijn huidige project is om de 125 meter lange en 1.4 m hoge omheining langs de straatkant (van de gele pruimenboom tot onder aan het terrein) om te toveren in een voedseltuin die in de hoogte groeit.
Het plan (afgekeken van Geoff Lawton "instant gardens"):

gras zo kort mogelijk afrijden


laag ezelmest erop
afdekken met een laag golfkarton (recup uit de vuilbakken van de supermarkt)
 

hierop een 20 cm dikke laag hooi (of grasmaaisel)
Na de winter planten (als het oude mest geweest was, dan kon ik onmiddellijk planten, zal eens een testje doen...)

Om mijn plan te realiseren heb ik onderhandeld met 3 buren. Michelle geeft mij elke dag een kruiwagen vol verse ezelmest gemengd met hooi (die gaan halen kost mij ongeveer een kwartier). Henri gaat mij ook mest geven zegt hij (vorige week, maar is nog niet gebeurd) en Garo heeft een zolder met 20 jaar oud hooi in kleine balen dat ze niet gaan gebruiken voor hun koeien (die eten alleen grote balen?), verrot hier en daar, waarschijnlijk stoffig, but who cares? en dat mag ik ook hebben.
Ging Garo jr. één van deze dagen komen brengen maar is ook nog niet gebeurd.

Waar ik niet op gerekend had is dat de honder verlekkerd zijn op ezelmest, en het karton openscheuren om bij de hapjes te komen. + hun adem is sinds een week niet te doen! :-)
Vermits het hooi er nog niet is heb ik er vandaag maar grasmaaisel op gedaan. Hopelijk dwarsboomt dat hun plannen een beetje...