Onze kleine ontdekkingsreiziger...

Eenden zijn groepsdieren, dachten we. Alle eenden die we tot nu toe gehad hebben volgden de troep: ze vinden het niet leuk om ergens alleen achter te blijven. En dit jaar is er een jonge cayuga eend, we noemen hem Little Explorer, die er toch liefst alleen op uit trekt.

Toen hij nog klein was en in de living onder de hittelamp woonde merkten we al dat hij anders was dan de anderen: Als Aliosha hem bij zich nam dan wou hij liever rondlopen en kijken wat er om de hoek was. Alle andere eendjes namen er genoegen mee in Aliosha nek of op zijn buik te liggen.
Het resultaat was vooral eendenkak op het tapijt...

Maar nu hij groot is, blijft hij rondwandelen en alles onderzoeken. Kop tussen de schouders, heel anders dan de anderen die met gestrekte nek rondlopen,  kuiert het beestje op zijn dooie gemakje honderd of meer meter weg van de troep. En in zijn koppie zit een kaart van het terrein, want 's avonds is hij altijd voor donker terug bij het nachthok.

Vannacht een cayuga eend verloren: een vos, of misschien een marter, heeft door de tralies aan de rand van het hok een slapende eend gebeten (er lagen een handvol pluimen buiten het kot). Gezien de mazen van de tralies 5 cm breed zijn kon dat geen reusachtige wonde zijn, maar de inmiddels uitgehongerde ratten moeten het bloed geroken hebben en hebben het dier dan in de kooi verder afgemaakt. Toen ik de eend vond vanmorgen was het hele staartdeel opgegeten en alle ingewanden behalve de gal eruit gehaald en verorberd. Er viel niet eens te achterhalen of het een mannetje of een vrouwtje was...
Ik hoop dat het NIET betekent dat de ratten nu de slapende eenden gaan aanvallen, ook als ze géén wonden hebben, want dan heb ik een serieus probleem...
Langzamerhand dringt zich toch de noodzaak op om het rattenprobleem ingrijpender aan te pakken. Munt lost het probleem hoegenaamd niet op. En hoe kan ik vermijden dat vergiftigde ratten of het gif zelf, als ik al overhaald kan worden om met gif te gaan werken, mijn eigen dieren niet ziek of dood maken?
Rats... :-S

Welkom Cayuga eenden!

Eenmaal ik een eenden-nachthok had gebouwd om mijn loopeenden te beschermen tegen de vos, wou ik de gesneuvelde exemplaren vervangen door andere eenden. En toen kwam ik uit op Cayuga's, een Amerikaans ras eenden. Ziehier mijn zes lieverdjes. In vergelijking met mijn loopeenden aan de zware kant (3,2kg tot 3,6kg), ze vliegen ook niet echt, alhoewel ze niet gekortwiekt zijn.
Het zijn uitstekende slakkeneters.
Het ras is zwart, inclusief bekjes en poten. De veren hebben groene, blauwe en paarse weerschijnen als de zon erop schijnt: prachtig! De oudjes worden wit. Eén van mijn vrouwtjes heeft al een paar witte veren op de borst.
In tegenstelling tot de loopeenden zouden het goede broedeenden zijn. Alleszins benutten ze graag de nestboxjes die ik voor hen gemaakt heb!

Eieren liggen er nog niet in, maar de dames proberen de nestjes alvast uit!