Viva de butternut!

Vandaag al mijn (nog halfgroene) butternut pompoenen geoogst omdat er nachtvorst dreigt. Ik ben redelijk dol op deze zelf geselecteerde variëteit omdat ze ook zonder bestuiving vruchten
maakt. Parthenocarp heet dat met een geleerd woord. Handig in koude zomers of jaren met
weinig insecten. Er zit dan wel helemaal geen zaad in, of een paar platte zaden. Dan moet je
met de hand bestuiven als je zaad wil. Gelukkig kan ik dat!

Slechts een 5-tal geoogste butternuts hebben de karakteristieke zalmrose/beige schilkleur die op
rijpheid duidt, maar verreweg de meerderheid heeft nog groen en witte strepen. Dat gaat problemen
geven voor de bewaarbaarheid (meestal kan ik mijn butternuts zonder problemen tot eind mei
bewaren, ook een gevolg van mijn selectie :-D).
Hoe het komt dat ze nog niet rijp zijn? Andere jaren is dat wel het geval, maar dit jaar, met de
grote droogte zijn de planten tot begin september klein gebleven, en pas eind september maakten
ze volop bloemen.

Van de pompoenen die niet op de hakselhout heuvels stonden is er niet één die de droogte
overleefd heeft. Voor wie nog overtuigd moest worden: mulch werkt! In dit geval een meter mulch!
Ik had voor deze eigenlijk ook geen hoop meer, maar met die warme nazomer
hebben ze hun beste hechtrankje voorgezet en hebben ze alles in sneltempo afgewerkt.

't Is eigenlijk wel triest dat ik alles heb moeten uitdoen, want de planten waren ook nu nog dapper
nieuwe bloemen en jonge vruchtjes aan het maken. De eenden, die gisteren mijn enige overlevende
rode kool vermassacreerd hebben, beginnen nu in hun zoektocht naar sappig groen ook het
pompoenenblad te eten...

Qua hoeveelheid is de oogst goed te noemen: 55 pompoen van 12 planten. 4 of meer per stuk,
daar mag een mens niet van klagen! De allerzwaarste pompoen weegt 3,5 kg, maar er zitten ook
wel een paar kleine tussen (700g) en 5 met grote barsten (door de afwisseling droog nat?) met
meestal een laagje was over. Die kunnen maar beter zo snel mogelijk de pot in!

Al bij al toch 2 kruiwagens vol van 12 planten. Voor variabiliteit zou 20 planten beter zijn. 'k Had er 60 gezaaid... Wel, volgend jaar haal ik het misschien wel!

Dankjewel Aarde!

Mijn avondeten van vanavond bestaat volledig uit wat ik op ons terrein verzameld heb: walnoten, kastanjes en kiwis. Zalig lekker, EN gezond! En dan heb ik nog niet eens zelf iets geplant op het terrein! Leve Moeder Aarde en haar overvloed...

Kastanjes

Op een dikke week tijd zijn alle kastanjes gevallen. Vers zijn ze wrang, maar als ze een paar dagen liggen zijn ze lekker zoet. Knor beweegt niet teveel onder de kastanjeboom, misschien prikken de bolsters te hard in haar buik...

Dit is een derde van de oogst (we hebben gesplit met de andere plukkers):

Moeten er nog peren zijn?

Jef en Aliosha meegekregen om te helpen peren plukken... Voor Aliosha was het een feest om hier te zijn, rond te rennen op de grond, een rasp uit te vinden van een dode tak en een braamstengel, peren te plukken, noten te zoeken, ontdekkingen te doen...

Ziet hij er niet goed uit in een rustieke omgeving? Net echt hé?

Zoonlief helpt mee alsof hij hier is opgegroeid...

Het resultaat van een uurtje plukken/spelen: we hebben er om uit te delen...

:-)

Eerste walnoten

Een reusachtige walnotenboom met een omvang van ca 18m prodceert al even reusachtige walnoten, zo groot als een forse pruim (onder het lepeltje het formaat dat ik gewoon ben, boven de vruchten van de pas ontdekte boom)