laatbloeier...

Braamtakje dat 20  november in bloei staat. Als ik dat nu beworteld krijg, komen daar dan superlate bramen aan?

Ach, zoveel dat ik niet weet...

Beetje restauratiewerk...

Hoog tijd dat de perenrij wat opgekuist werd, de boompjes waren al jaren verwaarloosd. En november is daar de ideale maand voor.

Dit is de foto vóór:

En dit is nà:

De hoopjes hulst- en bramensnoeisel worden verknipt en op de meest modderige paadjes gegooid zodat we er met nat weer niet in wegzakken:

Dankjewel Aarde!

Mijn avondeten van vanavond bestaat volledig uit wat ik op ons terrein verzameld heb: walnoten, kastanjes en kiwis. Zalig lekker, EN gezond! En dan heb ik nog niet eens zelf iets geplant op het terrein! Leve Moeder Aarde en haar overvloed...

Een Mieke en een Bokje

De geitjes zijn zaterdag gearriveerd. Eerste wat Mieke deed was door een gat van 10 op 15 cm kruipen, terwijl ze  40cm hoog is en 30 breed! Heb ik hun geplande verblijfplaats helemaal moeten herzien. Ik blijf versteld staan van de ontsnappingscapaciteiten van dieren...

Kastanjes

Op een dikke week tijd zijn alle kastanjes gevallen. Vers zijn ze wrang, maar als ze een paar dagen liggen zijn ze lekker zoet. Knor beweegt niet teveel onder de kastanjeboom, misschien prikken de bolsters te hard in haar buik...

Dit is een derde van de oogst (we hebben gesplit met de andere plukkers):

Een bos voor Knor

Stukje van het walnoten-kastanjebos afgezet voor Knor. Wat zou het zijn, zo'n 400 à 500 m2?

Ze loopt kwispelend rond, hier en daar een nootje krakend. Ze lijkt het erg naar haar zin te hebben. Ik word blij alleen van haar te zien rondlopen...

De eerste bewoners

De eerste dieren zijn gearriveerd (buiten de reeds aanwezige mormeltjes: tientallen konijnen, appelwormen, waarschijnlijk een vos - er is alleszins een vossenhol...)!

Zondag kwam Sporty aan, een kwiek caviavrouwtje dat wegmoest bij har vorige eigenaars. Ze verstopt zich als ze geluid hoort, dus ik heb nog geen foto kunnen nemen, maar ze lijkt heel erg op deze cavia:

We hebben haar een mooi huisje gebouwd in een verplaatsbare ren van 1,3 x 1,3m met een dak erop, en hopelijk vos en marter-vrij...

Gisteren kregen we Knor, een "mini-varken" van "slechts" 100kg. Die moest ook weg bij de eigenaars wegens verhuis en geen plaats meer voor het lieverdje.
Zoals dat gaat met varkens krijste ze verschrikkelijk toen we haar transportkooi in de auto tilden. Ook het uitladen vond ze niet zo leuk.

Maar, dat liefde door de maag gaat was in dit geval ook overduidelijk: Knor viel dadelijk op de afgevallen appels en walnoten aan. We hopen dat ze het hier naar haar zin zal hebben. Voorlopig maakt ze nog angstgeluiden als ik haar dichter dan anderhalve meter nader. Dat zal langzamerhand wel beteren als ze merkt dat alle lekkere hapjes ook uit mijn hand komen...