Veel hooi op mijn vork

Ik ben een beetje overwelmd aan het worden door mijn efficiëntie denk ik. 5 à 6 uur slaap per nacht, 18 à 19 uur actief met vanalles en nog wat.

Iets zegt mij dat ik moet focussen en kiezen, en een ander stuk van mij heeft daar enorme weerstand tegen. Want als ik één ding kies dan kan ik de 50 andere niet meer doen, en dat is momenteel nog niet aanvaardbaar. NOG niet, maar ooit wel, want ik begin tegen mijn eigen grenzen aan te lopen. Alleen al met de huis en tuin en grondtaken (onderhoud en vernieuwing) ben ik voltijds bezig. Er blijft geen tijd over voor ontspanning, fun, en gewoon niksen.Waarom is dat zo moeilijk voor mij om goed voor mijn eigen te zorgen???

Nieuw sinds mijn laatste post in december
- Ik voel meer en meer voor de tuin. Anastasia zal daar wel veel mee te maken hebben. En onze fruitbomen, kiwi, kiwai, frambozen, etc. Ik ben de groententuin aan het omheinen omdat sinds de konijnen het hier ontdekt hebben er niet veel meer groeit, of het moet haar en stekels hebben...
- Jef en ik worden allebei gecoached. Ik door een neige madam, een "kick ass coach", net wat ik nodig heb, en JF door een hele lieve, die wss ook precies is wat HIJ nodig heeft.
- Ik heb Domien een verzoeningsemail gestuurd maar hij zag het niet zitten om te antwoorden. 't Zal dan wel permannent zijn zeker?
- Ik wil ook terug iets met kunst gaan doen. Wel, waar wacht ik op? Mijn atelier wss, maar dat is poppycock. Ik kan zelfs in Badgastein aan een stom burootje werken, waarom zou dat hier dan niet gaan? Atelier niet af, dat brengt mij op BOVEN:
- De werken zijn NOG ALTIJD NIET AF. maar er is wel serieuze voortuitgang. Labat is geweest en heeft de bramen bevochten (en een meterslange adder en passant van kant gemaakt, en een levend konijn dat verstijfd van angst tussen de doornen lag bij zijn oren omhoog kunnen tillen. Het zit nu bij zijn andere konijnen.) Ik krijg de nieuwe living niet geschilderd, verschrikkelijke weerstand tegen het afplakken (dat duurt zolang, ik zit aan mijn 12e rol tape denk ik), en flink gedemotiveerd geraakt toen ik heb uitgevist dat de muurverf dit Passette mij gekocht had eigenlijk pafondverf is, NIET afwasbaar (geeft kleur af als je er met vocht overgaat) en je mag er niet aankomen of je laat een spoor. Ik zie het totaal niet zitten om alles te herbeginnen. Had ik het geweten dan had ik alles in plankskes gedaan, zoals in Jef zijn kamer... Proper, stevig vs fragiel en snel vuil.
- Ik heb een nieuwe GSM met goeie camera-functie, en ik neem foto's van vanalles en nog wat. De makro foto's zien er (op het kleine scherm) wel goed uit, kijken wat ze geven in het groot.
- Ik heb plannen voor nog meer blogs. Ik heb zoveel marketable knowledge, dat is gewoon niet normaal...

WAT IS MY FOCUS?
Of wat zou mijn focus moeten zijn?

Liefde is mijn sleutel tot alles...

Hoofd en hart, het eeuwige dilemma

Zoek een planner die efficiënt is en tevens mijn hart engageert.
Tot nu toe hadden mijn efficiënte planners zero ruimte voor het proces, het zijn in het nu, acceptatie van de emotie, etc. Ze waren wel uiterst efficiënt, maar ik kon ze nooit langer dan een maand of twee volhouden.
Daarna had ik het wel weer eventjes gehad met efficiëntie, want tenslotte draait het in het leven niet alleen daarom.
En dan verviel (notice the word choice!) ik weer voor een tijdje in "het proces" tot ik dat weer beu was wegens niet efficiënt genoeg (maar wel heel leuk). Zal wel met schuldgevoel daaromtrent zitten.

Ik ben aan het werken aan een hybride vorm. Startpunt waren mijn "rollen" (zoals gebruikt door Steven Covey), met een korte beschrijving van wat ik voor iedere rol wens.
En omdat ik zo een zeef als geheugen heb, heb ik ze ook allemaal "catchy" naampjes gegeven, zie hieronder:

Relevant Reader
Worthy (or Wonderful) Writer
Magical Mother
Lusty Life Coach
Awesome Artist
Fearless Fighter
Happy Homer
Intelligent Investor
Beautiful Body
Savvy Scientist
Goofy Gardener
Spiritual Student
Enlightened Educator
Beholder of Beauty
Fabulous Friend & Family Member
Wilful Wife (haha)

Niet moeilijk dat mijn dagen te kort zijn...

Bon, gebaseerd op die rollen kies ik vijf grote (belangrijke) dingen die ik deze week graag wil gedaan krijgen. En dan ook een stuk of 5 kortere taken, dingen die niet al te veel tijd opslorpen.
Omdat de rollen "hart" zijn, en de taken "hoofd", kan ik meestal wel enthoesiast geraken over wat er te doen valt.
Nu eens afwachten hoe het deze planner vergaat...

Dominion triomf

Hahaha. Tegen Domien. 't Valt zelden genoeg voor dat ik er ne keer over wil uitweiden. (Wow, and I'm losing my Dutch. Awesome. Is het nu uitwijden? Nah. Of toch?)

Bon, om een lang verhaal kort te maken: Twee avonturiers en verder ALLEEN maar geld en VPs in mijn deck. Dat ging nogal vooruit: de avonturiers om al het groen erdoor te jagen en goud te vissen als ik wat kort bij kas was. Aldus kwam ik bijna elke beurt aan 8 geld. Ben dan ook geëindigd met 7 van de 8 provinces (Domien met 7 van de 8 duchies en een landgoed of drie meer als ik).

Dat was een LEUK spel. Novel. Eén waar Domien Evan nog eens hoopt mee af te drogen. Hahaha. I had a ball.

Ik begin eindelijk te kunnen plannen in Dominion. Voordien leek mij dat een soort magische skill die alleen voor mannen weggelegd was. Blijkt dat ge gewoon een flink aantal spellen gespeeld moet hebben (30? 40?) voor het ietwat automatisch begint te komen. Misschien rapper voor mensen zonder Dory syndroom (zie Nemo, Pixar Studios)

Rochelhoest

Wow, twee weken uit de "running" wegens een steeds maar erger wordende bronchitis. Of is het de Mexicaanse griep? Feit is dat ik een paar dagen lang het gevoel had dat ik langzaam stikte, dat mijn luchtpijp langzaamaan (maar toch veel te snel) toegroeide met slijmbomen en ander lekkers.

Vandaag gaat het weer wat beter. Ben nog snel moe en moet nog vaak hoesten (met indrukwekkende imitaties van een blaffende Deense dog), maar voel mij daarbuiten kiplekker.
Zal wel aan mijn uitsluitend groenten- en fruitdieet liggen.

Joepie, we zijn goed bezig!

Een regenboog met Stockmar verf

Dit hebben we in het atelier gedaan op 14 november. De kids waren apetrots op hun mengsels. Zelfs Aliosha heeft enthoesiast meegedaan.

Van geel naar blauw door B. (12 jaar)

Van rood naar geel door E. (9 jaar)

Van blauw naar rood door mijzelf

De complete kleurencirkel

Alisoha's mengsels
En door alle restjes bij elkaar te gieten kregen we dit:

Een mooie herfstkleur...

Migraine

Ooow, out of the running the whole day. Kan je een beetje stiller fluisteren, schat?
Nothing to do but wait till it passes. Onnodig te zeggen dat ik niet veel uitgestoken heb vandaag; beetje gelummeld op de sofa, en mij gekoesterd in zelfbeklag...

Ode aan Aliosha

Aliosha lanceert een explosie van "je t'aime, je t'aime" tegen mij en JF vandaag. Daar kan je als ouder alleen maar van gaan smelten. Het is tevens de eerste dag dat hij "Je" toevoegt, ervòòr was het "tem"

Wat ben ik blij dat ik voet bij stuk gehouden heb, naar mijn hart geluisterd heb, en mijn kleine jongetje zijn gang heb laten gaan toen ik van alle kanten te horen kreeg (inclusief van JF) dat hij te verwend was en ik te laks. Ik wist pertinent zeker dat ik NIET laks was.
Mijn principe was wel dat ik Aliosha niet liet huilen, maar naar hem toesnelde zogauw hij een kik gaf. Alleszins het eerste levensjaar, en eigenlijk nog het grootste stuk van het tweede ook.
En ja het was uitputtend, bijna onmenselijk zwaar bij tijden, maar ik ben er doorgeraakt. En het heeft zijn vruchten afgeworpen, rijkelijk zelfs.
Sinds een jaar of wat zijn de commentaren omgeslagen in veriaties op "Wat een lief en rustig jongetje!"
En dat is hij ook. Maar hij kan evengoed volledig uit de bol gaan met zijn nichtje Helena, en schaterlachen dat het een lieve lust is.

Hij lijkt mij goed aangepast, sociaal, enorm redelijk voor een ukkie van nog geen drie. Bovenal voelt hij zich bemind en gerespecteerd door zijn beide ouders. Ik denk dat het daardoor komt dat hij zo lief is.

Ik vind hem niet gemakkelijk, nochthans, want hij heeft zijn eigen sterke wil (vanzelf, we hebben nooit geprobeerd om die te breken zoals zo vaak zo routineus en onnadenkend gedaan wordt), maar het is een zalig jongetje, en we zijn allebei elke dag erg dankbaar dat we dit kindje met al zijn kapoenenstreken en guitige oogjes en getater en huilbuien mogen meemaken...